'Ineens exploderen daders familiedrama's'

Na het drama van Ruben (9) en Julian (7) resteert de vraag: waarom? Hoewel de exacte motieven van vader Jeroen onduidelijk zullen blijven, is er over kinderdoders wél meer bekend. Als ogenschijnlijk normale mensen lopen ze rond, maar met een sluimerende psychische stoornis die ineens 'explodeert'. Dat meldt het Algemeen Dagblad.

Ze zijn de vriendelijke buur, de liefhebbende vader of moeder. De helft van hen is allochtoon, de meesten in hun jeugd mishandeld. Dikwijls zijn er relatieproblemen, of moeilijkheden met de opvoeding, maar ze mishandelen hun kinderen doorgaans niet. Ze zijn gemiddeld intelligent, hebben geen strafblad, geen verslavingsproblemen.

Eigenlijk, schetst klinisch en forensisch psycholoog Toon Verheugt tegen het Algemeen Dagblad, is er doorgaans niet veel af te zien aan de daders van familiedrama's.

Verheugt deed onderzoek naar ouders die hun kinderen doodden. Zijn conclusies zijn even verhelderend als verontrustend: deze daders leken normale mensen. 'De omgeving, maar zelfs hun partner merkt dikwijls niets aan hen, terwijl er soms sprake is van een depressie. En dan ineens gaat er iets mis in hun leven. Waar de ene persoon kan rouwen om een ernstig verlies, worden deze mensen gewelddadig.'

Drie groepen daders
Verheugt onderzocht 60 kinddodingen tussen 1994 en 2003, gepleegd door 53 ouders. Uiteindelijk kwam hij tot drie groepen daders.

Als eerste is er de neonaticide-pleger (altijd een vrouw) die haar kind binnen 24 uur na de geboorte ombrengt, vaak nadat ze de zwangerschap verborgen hield. De infanticide-pleger doodt het kind binnen een jaar na de geboorte. Vaak zijn dat eveneens vrouwen (ruim 66 procent) die de baby niet willen of lijden aan een psychose.

De vader van Ruben en Julian behoort tot de groep filicide-plegers, een ouder die zijn kind doodt dat ouder dan is één jaar. Dit zijn even vaak mannen als vrouwen.