Posts tonen met het label transseksuelen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label transseksuelen. Alle posts tonen

woensdag 10 december 2014

Stroopwafel redt paria's uit de goot in Pakistan

Een transseksueel aan het werk in de bakkerij. Hier is niemand die hem met de nek aankijkt. © AD.


Van transseksuelen moeten Pakistanen niets hebben, maar de Hollandse stroopwafels die ze bakken... die gaan erin als zoete koek. Met dank aan ondernemersechtpaar Gertjan van Laar (34) en Judith Koppelman (33), dat in de havenstad Karachi een bakkerij begon. Midden in een van de gevaarlijkste steden ter wereld.

In de bakkerij van de Nederlandse familie Van Laar bereidt Sundia (52) met een wit mutsje op haar hoofd het deeg voor de stroopwafels. Iets verderop bakt Mina (45) met het zweet op haar gezicht de Hollandse koeken. Door hun overdadige make-up lijken Sundia en Mina vrouwen.

Eerste echte baan
Maar van dichtbij hebben ze ook mannelijke trekjes. ,,We zijn transseksueel,'' verklapt een lachende Sundia. Het is haar eerste echte baan. Want in het oerconservatieve islamitische Pakistan huurt geen bedrijf ze in.

Het Nederlandse ondernemersechtpaar koos bewust voor khawaja's, zoals deze gecastreerde mannen bekendstaan, omdat ze door de samenleving met de nek worden aangekeken. ,,Het gekke is dat deze mensen worden uitgekotst, maar als er een kind is geboren of iemand gaat trouwen, dan huren Pakistaanse families deze khawaja's in om te dansen en te zingen. Pakistanen geloven dat transseksuelen over goddelijke krachten beschikken,'' vertelt Gertjan.

Helpen
,,Noem ons sociale ondernemers,'' legt Gertjan van Laar uit. ,,Voor het geld zijn we niet gekomen. Hier heerst ellende, maar er zijn ook mogelijkheden. Meer dan de helft van de bevolking bestaat uit hoogopgeleide jongeren, die hard werken om vooruit te komen. Ze hebben geen 9-tot-5-mentaliteit zoals in Nederland. We willen het land graag helpen,'' klinkt het idealistisch.

Gertjan en Judith verhuisden 4 jaar geleden met een kind van Amersfoort naar de bruisende metropool Karachi. Gertjan voelde zich aangetrokken tot de stad die nooit slaapt en waar alles mogelijk is. In Nederland was hij partner van een websiteontwerpbureau dat software liet maken in China en India.

Maar door cultuurverschillen en het toenemend aantal klachten van klanten over de kwaliteit, besloot hij dichter bij de bron te gaan zitten. Samen met jonge, moderne Pakistanen ontwikkelt hij allerlei soorten apps voor zowel de Pakistaanse als de Westerse markt. Judith werkte de eerste jaren in een ziekenhuis in Karachi.

zaterdag 3 mei 2014

Nederlandse transgender-docu wint prijs in India

Een beeld uit de documentaire. © Esther Prade .





De Nederlandse documentaire WhatEver will be is bekroond op een groot festival in India.

De film, over de vriendschap tussen twee Rotterdamse transseksuelen, werd op het Daba Sahek Phalke Filmfestival in New Delhi bekroond als beste documentaire. Het festival, dat voor de vierde keer werd georganiseerd, is vernoemd naar de grondlegger van de Indiase cinema.

De film is gemaakt in een co-productie met Memphis Films & Television te Utrecht. Regisseur Esther Prade volgde voor het project jarenlang de Rotterdamse transseksuelen Cilla en Ilona. De twee hadden een innige vriendschap die verstoord raakte toen Ilona de geslachtsveranderende operatie doorzette.

Derde geslacht
Transseksualiteit staat momenteel flink in de aandacht in India. Het Hooggerechtshof bepaalde half april dat transgenders moeten worden erkend als derde geslacht. India kent naar schatting drie miljoen mensen die zich man noch vrouw voelen.

Nederlandse films over LHBT doen het de laatste tijd erg goed in het buitenland. Ook de titels Matterhorn, Jongens en Ongekend verlangen, over de liefdes tussen twee mannen, wonnen over de hele wereld diverse prijzen.




Bron