Pluto laat zich van zijn meest liefdevolle kant zien

Links onder de evenaar is de walvis te zien. Aan de rechterkant daarvan de hartvormige vlek. © NASA.


Ruimtewetenschappers werden woensdag verrast door een nieuwe foto van Pluto gemaakt door ruimtesonde New Horizons. Op de meest gedetailleerde foto van de rode dwergplaneet tot nu toe is, naast de donkere vlek die de walvis wordt genoemd, een grote lichte vlek te zien in de vorm van een hart. De foto werd dinsdag gemaakt. Het is het eerste beeld dat verstuurd werd nadat de sonde uit zijn 'slaapmodus' kwam, die veroorzaakt werd door een computerstoring..

Dit weekend sloeg de stress toe bij de onderzoekers van de NASA toen de ruimtesonde dienst weigerde. Na een reis van 9,5 jaar leek de eindbestemming niet gehaald te worden. 14 juli bereikt de New Horizons namelijk zijn definitieve doel. De ruimtesonde, scheert dan, met een snelheid van bijna 50.000 kilometer per uur, nog dichter langs de dwergplaneet en zijn manen.

Gelukkig kon de computerstoring op afstand worden opgelost en verstuurt de sonde sinds dinsdag weer foto's, waaronder die van de hartvormige vlek. De onderzoekers ontvangen steeds scherpere foto's van Pluto en kunnen de dwergplaneet zo steeds beter in kaart brengen.

Donkere vlekken
Op foto's die eerder verstuurde opnames ontdekten onderzoekers ook al iets merkwaardigs: vier donkere vlekken. NASA kan deze niet thuisbrengen. Alan Stern, hoofdonderzoeker, tast in het duister naar een verklaring voor de vlekken. De gemiddelde temperatuur van de planeet ligt rond de -233 graden, waardoor het bijna onmogelijk is dat er iets leeft. Mogelijk gaat het om kraters of manen.

Een artist impression van de New Horizons. © afp


Bron

Amerikaanse ruimtesonde neergestort op Mercurius

© reuters.


Een Amerikaanse satelliet is neergestort op de planeet Mercurius. De sonde Messenger sloeg om 21.26 uur Nederlandse tijd in op het oppervlak met een snelheid van ruim 14.000 kilometer per uur. ,,Ik denk dat het tijd is om vaarwel te zeggen tegen al mijn vrienden, familieleden en ondersteuning'', 'schreef' de sonde in zijn laatste bericht op Twitter.

De inslag was vanaf de aarde niet te zien. Toen de vluchtleiding geen signaal meer kreeg, was echter duidelijk dat het bestaan van de Messenger was afgelopen. Door de klap moet een tientallen meters brede krater zijn ontstaan.

De Messenger had geen brandstof meer en kon dus niet meer ontsnappen aan de zwaartekracht van Mercurius, de planeet die hij de afgelopen jaren heeft onderzocht.

Waterdamp
Mercurius is de kleinste planeet van ons zonnestelsel en staat het dichtst bij de zon. Over de planeet was weinig bekend voordat de Messenger aan zijn werk begon. De sonde ontdekte onder meer bevroren water op het oppervlak en waterdamp in de atmosfeer.

De Messenger was in 2004 gelanceerd. Vervolgens draaide hij vijftien keer om de zon, scheerde hij eenmaal langs de aarde, deed hij twee keer Venus aan en vloog hij drie keer langs Mercurius. In 2011 kwam hij als eerste ruimtevaartuig ooit in een baan rond Mercurius. Sindsdien heeft hij meer dan 4000 rondjes rond de planeet gedraaid. In totaal heeft hij een afstand van bijna 8 miljard kilometer achter de rug. De verwachting was dat de sonde het hooguit een jaar zou volhouden.




Bron

NASA: ruimtesonde New Horizons is wakker geworden

© afp.


De Amerikaanse ruimtesonde New Horizons, die op weg is naar Pluto, is wakker geworden. Ruimtevaartorganisatie NASA twitterde dat rond 03.30 in de nacht van zaterdag op zondag. Het lijkt erop dat het apparaat nog werkt naar behoren.

De 'wekker' van de ruimtesonde is zaterdagavond rond 21.00 gegaan. De New Horizons doet er ongeveer anderhalf uur over om alle systemen te starten. Daarna gaat een signaal dat alles is gelukt naar de aarde. Dat kwam 4 uur en 25 minuten later aan bij de vluchtleiding.

De New Horizons begon in januari 2006 aan zijn ruimtereis. Sinds zijn lancering is de sonde voorbij Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus gevlogen. Naar Pluto is het nu nog 260 miljoen kilometer. De satelliet heeft in totaal 5 jaar geslapen, omdat het teveel energie kost om hem tijdens de reis constant wakker te houden.

Pluto
Pluto werd pas in 1930 ontdekt en wetenschappers weten er haast niets over. De New Horizons moet onder meer uitzoeken waaruit Pluto en zijn maan Charon bestaan. Ook moet hij hun dampkring bestuderen en kijken of er in de buurt objecten zijn die nog niet waren ontdekt. Dat onderzoek begint volgende maand, negen jaar na vertrek, en duurt ongeveer een half jaar. Het is voor het eerst dat Pluto van dichtbij wordt bestudeerd.




Bron

Wekker moet ruimtesonde op 800 miljoen kilometer uit winterslaap halen

Een door ESA verspreide impressie van Rosetta, met op de achtergrond de planeet Mars. © afp.

Op 800 miljoen kilometer van de aarde gaat maandagochtend een wekker af. Die moet een Europese ruimtesonde uit een winterslaap van 957 dagen halen. Na het alarm volgen spannende uren. Op zijn vroegst maandagavond wordt duidelijk of Rosetta, zoals de sonde heet, inderdaad wakker is geworden. Lukt het niet, dan is een ambitieuze missie van ongeveer een miljard euro hoogstwaarschijnlijk mislukt.

De Rosetta werd in 2004 gelanceerd. De sonde is op weg naar een komeet die 67P/Tsjoerjoemov-Gerasimenko heet. Dat is een zwart brokstuk van steen, stof en ijs. In augustus van dit jaar komt de sonde aan. Als eerste vaartuig ooit moet de Rosetta gaan meevliegen met een komeet. Bovendien zet ze in november een lander, Philae genaamd, op het oppervlak. Ook dat is nog nooit eerder gedaan.

Met Rosetta en Philae vliegt 67P richting de zon. Volgend jaar buigt de komeet af en vliegt hij weer weg. De ijsklont zal opwarmen en veel stof en gas afstoten en uiteindelijk afkoelen en tot rust komen. De sonde en de lander onderzoeken wat er dan precies gebeurt en waar de komeet uit bestaat. Philae zal bovendien in de komeet boren en haarscherpe foto's van zijn omgeving maken. Kometen zijn waarschijnlijk overgebleven uit de beginjaren van het heelal. Ze kunnen wetenschappers daarom een beeld geven van het vroege universum.

Voyager 1 verlaat na 36 jaar vliegen ons zonnestelsel

De Amerikaanse ruimtesonde Voyager 1 heeft na 36 jaar vliegen ons zonnestelsel verlaten. Het is de eerste keer in de geschiedenis dat een bouwsel van de mens die grens overgaat en terechtkomt in de eindeloze ruimte tussen de sterren. Het historische moment gebeurde in augustus vorig jaar.

Dat heeft de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASAdonderdag bekendgemaakt. Het nieuws staat donderdag ook in het gezaghebbende wetenschapsblad Science.

Eerder dit jaar meldden wetenschappers ook al dat de Voyager 1 buiten het zonnestelsel was beland, maar dat erd toen nog afgezwakt door de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA.

Eindeloos gebied
De Voyager 1 vliegt op ongeveer 18,8 miljard kilometer van de aarde. Omdat de mens daar nog nooit is geweest, wisten de wetenschappers niet hoe het gebied eruitziet en wat ze moesten verwachten. Bepalen waar de Voyager 1 precies was, was dan ook erg ingewikkeld.

Voor het definitieve bewijs kregen de wetenschappers hulp van de zon. Die slingerde in maart 2012 een enorme hoeveelheid plasmadeeltjes de ruimte in. Die zogeheten plasmawolk kwam 13 maanden later, in april van dit jaar, aan bij de Voyager 1. Uit metingen bleek dat de plasmawolk bij de sonde veel dikker was dan wat er eerder was gemeten aan de rand van ons zonnestelsel. Dat betekende dat de Voyager was aangekomen in een eindeloos gebied dat het interstellaire medium wordt genoemd.

Toen de wetenschappers oudere gegevens terugkeken, zagen ze dat dat vorig jaar ook al was gemeten. Op basis daarvan rekenden ze uit dat de Voyager 1 in augustus 2012 het zonnestelsel verliet.

Ruimtesonde bereikt 'schil' van zonnestelsel

Een Amerikaanse ruimtesonde heeft de buitenste 'schil' van ons zonnestelsel bereikt. Binnen afzienbare tijd gaat de Voyager 1 de grens over. Het is wachten op de laatste bevestiging. Dan heeft voor het eerst een bouwsel van de mens ons zonnestelsel verruild voor de eindeloze ruimte tussen de sterren.

Dat hebben de Amerikaanse Geofysische Unie (AGU) en de ruimtevaartorganisatie NASA woensdag bekendgemaakt. De AGU meldde eerder dat de Voyager 1 daadwerkelijk de grens over is gegaan, maar de NASA sprak dat tegen. 'Het laatste cruciale bewijs is een verandering in de richting van het magnetisch veld. Die hebben we nog niet gezien', aldus de organisatie.

Ons zonnestelsel is als een bubbel van onzichtbare straling om de zon heen. Aan de rand zit een soort schil. Daar bevindt de Voyager 1 zich nu, op ongeveer 18 miljard kilometer afstand van de aarde. De sonde meet de deeltjes in het grensgebied. Die gegevens worden teruggestuurd naar de aarde.

Afgelopen augustus zag de Voyager 1 dat de deeltjes die kenmerkend zijn voor de rand, bijna verdwenen. Binnen een paar dagen werd de hoeveelheid 100 keer zo klein. Straling die van buiten het zonnestelsel komt, steeg juist enorm. Het kan zijn dat de Voyager 1 in een nog onbekend grensgebied is, maar het is ook mogelijk dat de sonde daadwerkelijk buiten het zonnestelsel is gevlogen. De wetenschappers zijn er nog niet over uit.

De Voyager 1 is in 1977 gelanceerd. Na anderhalf jaar vloog de sonde langs de planeet Jupiter. Weer anderhalf jaar later bereikte het vaartuig de planeet Saturnus. Sindsdien is de Voyager door blijven vliegen. Waarschijnlijk heeft hij nog genoeg stroom om te blijven werken tot 2025, 48 jaar na de lancering. Over ongeveer 40.000 jaar bereikt de Voyager 1 de dichtstbijzijnde ster.

Kort voor de Voyager 1 was zijn tweelingbroer gelanceerd, de Voyager 2. Die staat nu op 15 miljard kilometer van de aarde. Ook de Voyager 2 werkt nog altijd.

Bron