Mysterieuze massasterfte vissen in Mexicaans meer

Dode vissen liggen als een tapijt over een deel van het Cajititlan meer in Mexico. © epa.


Honderdduizenden vissen liggen als een tapijt over een deel van het Mexicaanse meer Cajititlan. De afgelopen week zijn ze massaal doodgegaan. De sterfte is veroorzaakt door een natuurlijke cyclus, zegt de lokale autoriteit. Onzin, zegt het provinciebestuur.

Naar verwachting zullen de komende dagen meer dode vissen aanspoelen aan de oevers van Cajititlan

Uit het meer ten noordwesten van Mexico-Stad is inmiddels 50.000 kilo van de lokale voornsoort 'popoche' gehaald. Naar verwachting zullen de komende dagen meer dode vissen aanspoelen aan de oevers van Cajititlan.

De oorzaak blijft vooralsnog een mysterie. De lokale autoriteiten zeggen dat de massale sterfte is veroorzaakt door een natuurlijke cyclus, schrijft de BBC. De regering van de provincie Jalisco, waarin het meer in ligt, schrijft het toe aan de slechte verzorging van het meer.

'Dit heeft niets met een natuurlijke cyclus te maken', zegt de verantwoordelijke provinciebestuurder van milieu. 'Daar is absoluut geen bewijs voor. In tegenstelling, we hebben sterk de indruk dat het terugkerende fenomeen wordt veroorzaakt door het dumpen van afval uit een nabijgelegen waterzuiveringsinstallatie.'

Provinciebestuurders zou de toegang zijn ontzegd toen zij het meer wilden onderzoeken. Een officieel rapport, met bewijs voor hun claim dat slecht onderhoud de oorzaak is van de vissterfte, is er om die reden niet.

Het meer, zo'n 500 kilometer ten noordwesten van Mexico-Stad is negen kilometer lang, twee kilometer breed en ligt ten noorden van het veel grotere Chapala meer.




Bron

Vissen met dynamiet

Het is onconventioneel, illegaal en gevaarlijk, maar vissen met dynamiet staat garant voor een rijke vangst.

Op bovenstaande video zien we een paar Libanezen aan het vissen met dynamiet in de middellandse zee. Deze illegale manier van vissen wordt ook wel 'blast fishing' genoemd. Door de drukgolf onder water die door de explosie wordt opgeroepen, vliegen de vissen bijna de vissersboot in.

De ontploffing kan grote schade aanrichten aan het ecosysteem onder water, zoals bijvoorbeeld koraalriffen. Deze extreme manier van vissen is mede om deze reden verboden.




Bron

Bizarre regels in wc's Sotsji: verboden te vissen, staan en overgeven

© Twitter Sebastien Toutant.

Deelnemers aan de Winterspelen in Sochi kunnen maar beter uitkijken wanneer ze naar het toilet gaan. Een bord in een van de toiletten, getweet door de Canadese snowboarder Sebastien Toutant, toont enkele do's en dont's die te volgen zijn wanneer je naar de wc gaat. De atleten kunnen het blijkbaar maar beter niet wagen ziek over de pot te hangen. Wat ze ook niet mogen: op het toilet staan of erin vissen.


'Wel dit is interessant... de Sochi-regels in de wc's!', tweette de 21-jarige snowboarder bij de foto.






Bron

Zeepaardje is uitmuntend jager dankzij vreemde vorm kop

Als een zeepaardje gaat jagen, gooit hij zijn kop in zijn nek en schiet hij geruisloos door het water. © afp.

Zeepaardjes zijn een van de langzaamste vissen die we kennen, maar ze blijken ook meedogenloos snelle jagers te zijn. En dat hebben ze mede te danken aan de vorm van hun kop, schrijven biologen in Nature Communications.


'Het zeepaardje is een van de langzaamst zwemmende vissen die we kennen, maar ze zijn in staat om met ongelooflijke snelheden hun prooien te vangen', zegt onderzoeker Brad Gemmell in Nature Communications. 'In rustig water vangen zeepaardjes 90 procent van hun beoogde prooi. Dat is extreem hoog, en we wilden weten waarom.'

De dieren hebben een geheim wapen om hun prooi, Roeipootkreeftjes (ook wel de watervlooien van de zee), te vangen. Hun eigenaardige snuiten zijn zo gevormd dat de zeepaardjes zeer weinig rimpelingen in het water maken wanneer ze bewegen. En dat is juist hetgeen waardoor roeipootkreeftjes hun vijand herkennen.

'Roadrunner-stijl'
'Als je een roeipootkreeftje bent, ben je een gewilde prooi in de oceaan', zegt Gemmell. 'Ze hebben een aantal behoorlijk indrukwekkende manieren ontwikkeld om te voorkomen dat ze opgegeten worden: gevoeligheid en snelheid.' Roeipootkreeftjes, kleine kreeftachtigen, kunnen geen beelden zien en vertrouwen op hun gevoeligheid voor deining in het water wanneer roofdieren ze naderen. 'Zodra ze dat voelen, zijn ze weg daar, 'roadrunner-stijl'.'

De kreeftjes hebben een van de kortste reactietijden ooit gezien in het dierenrijk. Binnen ongeveer twee of drie milliseconden nadat de roeipootkreeft zijn aanvaller voelt, schieten ze weg. Ze kunnen dan een snelheid van meer dan 500 lichaamslengtes per seconde bereiken.

Om zo'n snelle prooi te kunnen vangen, moet een zeedier net iets sneller zijn. Uit eerder onderzoek bleek al dat zeepaardjes beter zijn in het vangen van roeipootkreeftjes dan anderen.

De onderzoekers volgden een dwergzeepaardje met een 3D-camera. Zodra het zeepaardje gaat jagen, gooit het zijn kop in zijn nek en zuigt zijn prooi vervolgens naar binnen. Dit gebeurt in slechts een duizendste van een seconde. Doordat het roeipootkreeftje niet 'voelt' dat een vijand hem nadert, heeft het dier geen tijd om weg te schieten.







Bron