Eerste planeet als aarde gevonden bij ster

Wetenschappers zoeken al jaren naar planeten waar leven mogelijk zou kunnen zijn © NASA.

Rond een verre ster draait een planeet die ongeveer even groot is als onze aarde. De planeet Kepler-186f is waarschijnlijk rotsachtig, net als de aarde. Zo'n planeet is nog niet eerder gevonden. De ontdekking is belangrijk, omdat de kans op vloeibaar water, en dus op leven zoals bij ons, het grootst is op zo'n planeet.

De planeet is ontdekt door de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA en een organisatie die zoekt naar buitenaards leven, de Search for Extraterrestrial Intelligence (SETI). Zij hebben de vondst donderdag bekendgemaakt. Het onderzoek staat binnenkort in het belangrijke wetenschapsblad Science.

Kepler-186f staat te ver weg en is niet helder genoeg om goed onderzoek te doen. Er is daarom geen enkele aanwijzing dat er echt leven mogelijk is. 'Maar ons onderzoek wijst erop dat we planeten rond heldere sterren moeten kunnen vinden, ideale plekken om te bestuderen met toekomstige ruimtetelescopen', zegt onderzoeker Elisa Quintana.

Wetenschappers zoeken al jaren naar planeten waar leven mogelijk zou kunnen zijn. Daarbij kijken ze eerst of er vloeibaar water op een planeet kan zijn. Daarvoor moet een planeet rotsachtig zijn en op de goede afstand van de ster staan. Als de planeet te dicht bij zijn ster staat, verdampt het water; is de planeet te ver weg dan bevriest het. Die juiste afstand heet de bewoonbare zone of het Goudlokje-gebied.

Tot nu toe hebben wetenschappers 1780 planeten ontdekt in andere zonnestelsels. Ongeveer 20 daarvan zitten in het ideale gebied, maar die zijn allemaal veel groter dan de aarde. Ze bestaan uit gas, zoals Jupiter en Saturnus. Kepler-186f is de eerste planeet die in de goede omgeving zit èn de juiste omvang heeft.




Bron

Aarde miljarden jaren geleden getroffen door aardbeving van 10,8

© Thinkstock.





De aarde is miljarden jaren geleden getroffen door een aardbeving met een kracht van meer dan 10,8 op de schaal van Richter. Ongeveer een half uur lang trilde de hele planeet. Door de schokgolven scheurden en verpulverden rotsen. Er ontstonden nieuwe aardbevingen en enorme vloedgolven. De dampkring werd gloeiend heet en waarschijnlijk begon de zeespiegel te koken.

Dat blijkt uit een onderzoek van Amerikaanse wetenschappers. Zij hebben uitgerekend wat er gebeurde toen een asteroïde 3,26 miljard geleden insloeg op de aarde. De planeet was toen nog erg jong. 'We wisten dat het groot was, maar we wisten niet hoe groot', zei onderzoeker Donald Lowe.

De ruimtesteen was tussen de 37 en 58 kilometer breed. Hij sloeg in op de aarde met een snelheid van ongeveer 20 kilometer per seconde.

De gevolgen van de klap zijn niet meer na te gaan, maar kunnen verstrekkend zijn geweest. Misschien stierven de minieme organismen die toen leefden, waardoor andere levensvormen konden opbloeien, een belangrijke evolutie. Het kan ook zijn dat de inslag het begin was van de aardplaten waaruit de aarde nu bestaat.

De klap was veel groter dan de bekendste inslag, ongeveer 65 miljoen jaar geleden. Toen sloeg een rotsblok in voor de kust van het huidige Mexico. In de tijd erna stierven vrijwel alle dinosaurussen uit. Bij die inslag was 1 miljard keer meer energie vrijgekomen dan bij de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki in 1945.

Het onderzoek staat in het wetenschapsblad Geochemistry, Geophysics, Geosystems.




Bron

Planetoïde scheert 'rakelings' langs aarde

Een artist's impression van een gebroken planetoïde. © reuters.

Een planetoïde ter grootte van ongeveer drie voetbalvelden is vannacht langs de aarde gescheerd. Op een afstand van 3,4 miljoen kilometer (een afstand die ongeveer negen keer zo groot is als de afstand tussen de aarde en de maan) schoot de ruimtesteen met een snelheid van 12,37 kilometer per seconde voorbij.



Dit zweeft er in de ruimte:

Planetoïde Een rotsachtig brokstuk dat in een baan rond de zon vliegt. Een planetoïde heeft afmetingen van enkele meters tot enkele honderden kilometers.

Asteroïde De Engelse benaming voor een planetoïde.

Meteoor Een lichtverschijnsel aan de hemel, veroorzaakt door het binnendringen van een meteoroïde in de dampkring.

Meteoroïde Een ruimtesteen van minder dan ca. 1 meter groot.

Meteoriet Het overblijfsel van een meteoroïde of (kleine) planetoïde dat op aarde terecht komt.



De naderende planetoïde (die luistert naar de naam 2000 EM26) had een diameter van 270 meter en werd waargenomen met een telescoop op de Canarische Eilanden. De scheervlucht was te volgen via de astronomische 'webcam' Slooh, op de website werd van te voren gewaarschuwd voor een 'mogelijk gevaarlijke aardscheerder'.

'We ontdekken regelmatig dit soort planetoïden die potentieel gevaarlijk zijn, soms zelfs pas een dag voordat ze de aarde naderen', vertelt Paul Cox, werkzaam voor Slooh. 'Wij moeten ze vinden voordat ze ons vinden.'

Jaar na inslag Tsjeljabinsk
Het is net een jaar geleden dat bij de Russische stad Tsjeljabinsk in het Oeralgebergte een meteoriet voor miljoenen schade aanrichtte en meer dan duizend gewonden veroorzaakten.

Het bestuur van de regio Tsjeljabinsk en het stadsbestuur van Sotsji wilden de inslag herdenken door stukjes van de meteoriet te verwerken in de olympische medailles. Deze extra medailles waren enkel bestemd voor de atleten die op 15 februari een gouden medaille wonnen, precies een jaar na de inslag. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) besloot echter op het laatste moment dat de medailles pas na de Winterspelen aan de winnaars mogen worden uitgereikt.

Merkbescherming Spelen
'We weten dat de mensen uit de regio iets extra's willen geven aan de winnaars', zei Gilbert Felli, uitvoerend directeur van het IOC. 'Maar wij zien geen reden om dat tijdens de Spelen te doen. Als ze iets aan de atleten willen geven, kunnen ze dat achter de Spelen doen.'

Het IOC is streng wat betreft de merkbescherming van de Olympische Spelen, en wil betrokkenheid van buitenaf zo veel mogelijk beperken, vooral tijdens de wedstrijden en de medaille-uitreiking. 'Atleten krijgen de medailles van de organisatie en er is geen extra cadeau van Tsjeljabinsk', aldus Felli.




Bron

Interactieve kaart laat 120 jaar klimaatverandering zien

De kaart toont de stijgende temperaturen duidelijk aan. © New Scientist.


Een nieuwe interactieve kaart van wetenschapsmagazine 'New Scientist' laat wereldwijd de opwarming van de aarde over de afgelopen 120 jaar zien. New Scientist bracht de kaart afgelopen jaar uit, maar voegde daar nu de data voor 2013 aan toe.

Gebruikers kunnen 120 jaar terug in de tijd en per periode van 20 jaar het verschil in temperatuur bekijken. De referentieperiode is het jaargemiddelde van de temperatuur op een bepaalde plaats tussen 1951 en 1980. Zoeken kan door te klikken op de kaart of rechtstreeks een bepaalde locatie op te geven.

De vergelijking met de vroegste periode, tussen 1894 en 1913, toont een overwegend blauwe kaart, wat aantoont dat de aarde toen gemiddeld kouder was dan de referentieperiode. De temperatuur stijgt door de jaren heen steeds meer, met een opvallende versnelling, en dus veel rode vlakken, in de laatste 20 jaar.




Bron

'Banaan in gevaar door beestjes en schimmel'

© anp.

De productie van bananen in de wereld is in gevaar door plagen van ongedierte en schimmelinfecties. Daarvoor waarschuwen wetenschappers vandaag in de Britse krant The Independent. In Costa Rica, een van de belangrijkste bananenproducerende landen, heeft de regering de situatie tot nationale ramp uitgeroepen nadat ongedierte een vijfde van de oogst had verwoest.

Volgens een wetenschapper van een landbouwonderzoeksbureau in het land heeft de bananenoogst zwaar te lijden onder de opwarming van de aarde, die ervoor zorgt dat er flink meer insecten zijn die plagen kunnen veroorzaken. De beestjes verzwakken de planten en veroorzaken vlekken op het fruit, waardoor hele partijen worden afgewezen.

Een wetenschappelijk rapport uit de Verenigde Staten waarschuwt juist voor een banaanetende schimmel die momenteel bananenplantages in de hele wereld bedreigt. Eerder werd nog gedacht dat de schimmel alleen in delen van Azië en Australië voorkwam, maar nu is die ook aangetroffen in Jordanië en Mozambique.

De Nederlander Gert Kema van de universiteit van Wageningen onderzocht de schimmel. 'Ik ben ongelooflijk bezorgd. Het zou me niet verbazen als hij binnenkort in Latijns-Amerika opduikt.'

De productie van bananen in Latijns-Amerika en de Caraïben is goed voor 80 procent van de wereldproductie.




Bron

Iraanse ruimte-aap Fargam terug op aarde

In 1978 stuurden de VS een aap de ruimte in © anp.

Iran heeft voor de tweede keer een aap de ruimte in gestuurd. Het dier, dat Fargam heet, is 'in perfecte gezondheid' teruggekomen op aarde, meldde de Iraanse president Hassan Rohani via Twitter. Hij feliciteert de Iraanse wetenschappers met het resultaat.

Iran maakte ook in januari melding van een geslaagde lancering van een aap. Die missie werd aangeduid als een grote vooruitgang in het Iraanse raket- en ruimtevaartprogramma. Dat wordt door het Westen en vooral Israël met argusogen gevolgd.




Bron

Satellieten brengen magneetveld rond aarde in kaart

Een artist impression van de drie Swarm-satellieten. © afp.

Europa heeft vanmiddag drie satellieten tegelijk gelanceerd. Die gaan samen in de komende 4 jaar het magneetveld rond de aarde in kaart brengen. Dat veld beschermt onze planeet tegen gevaarlijke straling uit de ruimte waardoor hier leven mogelijk is. Maar hoe het schild precies werkt en verandert, is een groot mysterie. Het project Swarm moet helpen dat duidelijk te maken.

De drie sondes zijn uitgebreid getest bij het complex Estec in Noordwijk. Ze werden gelanceerd vanaf de ruimtebasis Plesetsk in het hoge noorden van Rusland. 'Swarm zal een gat in onze kijk op de aarde en de veranderingen vullen. Het zal ons helpen om het veld dat ons beschermt beter te begrijpen', liet topman Volker Liebig van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA na de lancering weten.

Het magnetische veld wordt opgewekt door gesmolten ijzer dat stroomt en kolkt in de kern van de aarde, duizenden kilometers onder onze voeten. Als er in de kern iets verandert, verandert het magnetische veld mee. Het noordelijkste punt van dat veld, de zogeheten magnetische noordpool, verschuift. Dat gaat de laatste tijd steeds sneller. In de afgelopen eeuwen is de precieze plek van de pool 2000 kilometer opgeschoven.

Polen draaien geleidelijk om
Misschien staat er iets bijzonders te gebeuren. Eens in de zoveel tijd draaien de polen namelijk geleidelijk om. Noord wordt zuid en zuid wordt noord. Omkeringen gebeuren gemiddeld om de 200.000 jaar, maar de laatste omkering was al 780.000 jaar geleden. 'We zijn nu dus over tijd', aldus de ESA. Niemand weet wat de gevolgen van zo'n omkering precies zijn.

Hoe belangrijk het magnetisch veld voor de mensheid is, wordt duidelijk op Mars. Die planeet is ongeveer even oud als de aarde en heeft min of meer dezelfde samenstelling. Ooit stroomde er waarschijnlijk water. Maar 4 miljard jaar geleden viel het magnetische schild van Mars plotseling weg. De dampkring vervloog en de planeet werd dor, kil, guur en onherbergzaam.

Swarm is het vierde Europese project om de aarde te onderzoeken. Eerder lanceerde Europa de GOCE (die zwaartekracht en oceaanstromen in kaart bracht), de SMOS (vocht in de bodem en zoutgehalte van oceanen) en de CryoSat (ijs).




Bron

Meteoriet blijkt oudste stukje Mars ooit gevonden op aarde

© afp.

Een meteoriet die in 2011 werd teruggevonden in de Sahara, blijkt het oudste stukje van de planeet Mars te zijn dat ooit op Aarde werd aangetroffen. De 'Black Beauty', zo genoemd wegens het blinkende donkere uiterlijk, is volgens wetenschappers immers 4,4 miljard jaar oud en dat blijkt twee maal zo oud dan eerst geschat. Dat staat te lezen in het wetenschappelijk tijdschrift Nature.

Het gesteente stamt dus uit de tijd dat Mars nog maar amper 100 miljoen jaar gevormd was. Vulkaanuitbarstingen waren toen schering en inslag. De Black Beauty bestaat dan ook grotendeels uit snel afgekoelde lava dat uiteindelijk versteende. Op Aarde zijn er al zo'n 100 meteorieten van de rode planeet teruggevonden maar deze zijn allemaal een stuk jonger dan deze vondst.

De meteoriet kan misschien enkele geheimen van Mars prijs geven. Zo zou de steen sporen van leven kunnen bevatten. Al bestaat de kans dat er zich in de Sahara levende organismen op de Black Beauty hebben vastgezet waardoor de wetenschappers van de Florida State University voorzichtig zijn over het resultaat dat deze nauwgezette research uiteindelijk zal opleveren.




Bron

Problemen met Indiase Marsmissie

Mars Orbiter Mission, ook wel Mangalyaan's Mars Orbiter Spacecraft genoemd, werd vijf november gelanceerd. © epa.


Er zijn problemen ontstaan bij de Indiase satelliet die onderweg is naar Mars. De sonde Mangalyaan draait in steeds grotere banen rond de aarde, om uiteindelijk de oversteek naar Mars te kunnen maken. Maar het is maandag niet gelukt om de satelliet in zo'n hogere omloopbaan te krijgen. Dinsdag wordt een nieuwe poging gedaan, meldt de Indiase ruimtevaartorganisatie ISRO.

De Mangalyaan draaide op een hoogte van bijna 72.000 kilometer rond de aarde. De motoren moesten de satelliet omhoogduwen naar ongeveer 100.000 kilometer. De satellietmotor maakte daar echter niet genoeg snelheid voor. Daardoor kwam de sonde niet verder dan een hoogte van ruim 78.000 kilometer.

50 miljoen euro
De problemen hoeven nog niet het einde van de missie te betekenen. De ruimtereis kostte India omgeveer 50 miljoen euro. Voor ruimtevaartbegrippen is dat een schijntje. Mangalyaan is voor India vooral een prestigeproject. Het land wil laten zien dat het in staat is de moeilijke oversteek naar Mars te maken. India zou het eerste Aziatische land zijn dat daarin slaagt. Pogingen van de grote rivalen China en Japan mislukten eerder.

In 2011 mislukte een groot Russisch Marsproject. De vluchtleiding in Moskou verloor kort na de lancering het contact met de sonde Phobos-Grunt. Die kwam daardoor niet uit zijn baan rond de aarde en verging na enkele maanden in de dampkring. De missie kostte Rusland omgerekend ongeveer 120 miljoen euro.




Bron
Lees ook: India lanceert satelliet naar Mars

Schokgolf van asteroïde ging twee keer rond de aarde

De ontploffing van een asteroïde in februari boven de Russische Oeral, was zo hevig dat de schokgolf twee keer de aarde rondging. Dat schrijven onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Geophysical Research Letters

De metingen zijn gedaan door een netwerk van sensoren die bewijs voor kernproeven moeten registreren. De ontploffing van de asteroïde, waardoor in Rusland meer dan 1000 mensen gewond raakten, zou de krachtigste zijn die ooit door het zogeheten IMS is gemeten.

De 'meteoor van Tsjeljabinsk' zorgde voor grote ophef en oproepen om meer te doen om de aarde te beschermen tegen asteroïden die de aarde zouden kunnen raken.

De ontploffing had een kracht gelijk aan zo'n 460 kiloton TNT. De atoombom op Hiroshima in 1945 had een kracht van ongeveer 15 kiloton TNT. Tsjeljabinsk is de krachtigste explosie sinds de zogeheten Toengoeska-explosie in 1908. Toen ontplofte vermoedelijk een flinke meteoroïde boven het aardoppervlak van Siberië. In een gebied van tientallen kilometers braken bomen af als luciferhoutjes.




Bron

'Opwarming aarde vertraagt op korte termijn'

Op korte termijn zullen de temperaturen wereldwijd minder snel stijgen dan gedacht. Dat is het gevolg van nieuwe berekeningen, nu de Aarde in het eerste decennium van deze eeuw minder snel opwarmde, dan in de laatste tien jaar van de vorige. Maar tot significant betere vooruitzichten voor de lange termijn leidt dat niet.

Volgens een nieuwe studie kan de opwarming van de aarde de komende decennia langzamer verlopen dan tot dusver berekend. Op lange termijn verandert dit echter niets aan de rampzalige gevolgen die van de klimaatverandering verwacht worden, schrijven internationale teams van onderzoekers van de universiteit van Oxford in het vakblad Nature Geoscience. Het is alleen onwaarschijnlijk dat extreme scenario's die tot nog toe berekend werden voor de opwarming in de komende vijftig tot honderd jaar, werkelijkheid worden. Enkele modellen gingen daarbij van een temperatuurstijging van wel 3 graden Celsius uit.

De wetenschappers voorspellen in hun studie een opwarming met 0,9 tot 2 graden in de komende decennia. 'De opwarming valt daarmee iets lager uit dan in enkele klimaatmodellen berekend was', zegt Richard Allan van de Britse universiteit Reading over de studie. Het totaalbeeld blijft echter hetzelfde. Dit is zeker geen reden om achterover te leunen, schrijft hij in een commentaar.

Bron
Lees ook: 'Nieuwe 'ijstijd' verwacht tegen 2030'

Schokgolf van uitbarsting op Zon nog niet op aarde

De schokgolf van de uitbarsting donderdag op onze Zon, heeft de Aarde nog steeds niet bereikt. Dat meldt de gespecialiseerde website spaceweatherlive. De kans om poollicht te zien is pas na die aankomst goed in te schatten.

Donderdag deed zich om 09.16 uur Nederlandse tijd een uitbarsting van de klasse M6,51 centraal op onze ster voor. Tengevolge daarvan zette een deel van de uitgestoten plasmawolk (CME in het jargon) koers naar onze planeet. De aankomst was volgens sommige modellen al mogelijk voor vandaag om 06.00 uur te verwachten.

Maar volgens spaceweaterlive.com daalde de snelheid van de van de Zon vertrokken plasmawolk zodanig dat de impact pas tegen 22.00 uur wordt verwacht (met een speling van zes uur). Gezien het schokfront trager is, zal ook de impact zwakker zijn.

Hoewel de echte kansen om het noorderlicht te zien pas na de impact duidelijk worden, oppert de website dat de kansen voorlopig 'vrij laag, maar ook niet onmogelijk' zijn. Bijkomende factor om het spektakel te kunnen waarnemen is helder weer. Wie wil kijken, zoekt ook een locatie met vrij uitzicht op het noorden, met zo weinig mogelijk lichthinder.

Bron

NASA wil asteroïde 'vangen'

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA wil een asteroïde 'vangen' en naar de nabijheid van de aarde brengen. Amerikaanse media schrijven zaterdag over die plannen.

Het is de bedoeling dat een onbemand ruimteschip tegen 2020 een kleine asteroïde op 'sleeptouw' neemt, laat de nieuwszender CBS weten. Uiteindelijk wil de NASA astronauten naar de asteroïde sturen.

De NASA wil zo meer te weten komen over de dreiging die asteroïden kunnen vormen voor de aarde. Dat kan helpen bij de ontwikkeling van manieren om ze af te weren, mocht er een op ramkoers komen met de aarde.

Ook wordt de samenstelling onderzocht op 'bodemschatten' die in de toekomst mogelijk uit de ruimterotsen kunnen worden gehaald. Verder wil de NASA kijken of de asteroïde geheimen herbergt die de organisatie kan gebruiken om ruimtereizen naar de planeet Mars beter mogelijk maken.

De asteroïde die de NASA op het oog heeft, heeft een diameter van nog geen 10 meter. Dat is erg klein naar ruimtemaatstaven. Een van de grootste uitdagingen is dan ook er een te vinden.

Bron

Is de ontdekking 'Aarde 2.0' nabij?

Als we enkele toonaangevende wetenschappers mogen geloven, zullen astronomen volgend jaar de eerste 'Aarde' buiten ons eigen zonnestelsel ontdekken. Dat werd vandaag meegedeeld aan space.com.

Wetenschappers ontdekten de eerste planeet buiten ons zonnestelsel in 1995. Sindsdien zijn daar meer dan 800 bijgekomen. Mikko Tuomi van de Universiteit van Hertfordshire schat 'voorzichtig' dat er in onze Melkweg alleen al 200 miljard sterren kunnen zijn met minstens 50 miljard planeten. Als 1 op 10.000 op onze aarde lijkt, komen we op 5.000.000 dergelijke exoplaneten.

'Aarde 2.0'
De eerste gevonden exoplaneten waren hete Jupiter-achtige mastodonten die dicht rondom hun ster draaien. Onbewoonbaar dus. Maar dankzij verbeterde apparatuur en technieken gaven zich ook andere werelden bloot, die ook meer op onze planeet begonnen te lijken.

Geciteerd door space.com meent Abel Mendez van de Universiteit van Puerto Rico dat er momenteel negen potentieel levensvatbare planeten zijn, maar geen ervan is klein genoeg om een tweelingbroer van de aarde te zijn. 'Maar ik ben er zeer positief over dat de eerste tweelingbroer van de aarde volgend jaar wordt ontdekt', beklemtoont de wetenschapper.

Ook de vermaarde planetenjager Geoff Marcy van de Universiteit van California houdt zo'n ontdekking in 2013 voor 'waarschijnlijk'. Zowel Mendez als Marcy denken dat de Kepler van de NASA de vondst zal doen die een zware impact op onze mensheid zal hebben.

Bron

Unieke beelden van asteroïde die langs aarde raast

Vorige week woensdag raasde asteroïde 'Toutatis' relatief dicht langs de Aarde. NASA maakte van deze gelegenheid gebruik om unieke beelden te schieten van de gigantische planetoïde met een diameter van 5,4 kilometer.

Dat meldt The Huffington Post. De asteroïde, die te boek staat als een potentieel gevaarlijk exemplaar, kwam voor astronomische begrippen erg dichtbij. Toutatis naderde de aarde tot op zo'n 7 miljoen kilometer, 18 keer de afstand tussen de maan en de aarde.

NASA maakte de fascinerende beelden, die een tuimelende planetoïde laten zien, op 12 en 13 december met behulp van de Deep Space Network Antenna.

Toutatis, vernoemd naar een Keltische god, is een langgerekte asteroïde die rustig door de ruimte zoeft. Toch kan hij gevaarlijk worden indien hij de aarde te dicht nadert. Maar daar zouden we ons de eerste 400 jaar nog geen zorgen om moeten maken volgens wetenschappers






Bron

Duitser vindt potentieel gevaarlijke planetoïde terug

Er zweven 1300 planetoïden in de ruimte rond waarvan we weten dat ze de aarde tot op minder dan 7,5 miljoen kilometer kunnen naderen. In de gaten houden dus, zou je zeggen. Toch was dat bij de ongeveer vijfhonderd meter grote ruimterots 2008SE85 niet zo makkelijk.

De planetoïde, die over 86 jaar mogelijk in de buurt van de Aarde komt, werd in oktober 2008, een maand nadat het was ontdekt, voor het laatst gezien. Daardoor was de baan die de planetoïde volgt niet bekend.

De zoekgeraakte ruimterots is nu teruggevonden door een Duitse amateurastronoom Erwin Schwab, meldt de Europese ruimtevaartorganisatie ESA. Schwab speurde de planetoïde op met een ESA-telescoop op het Canarische eiland Tenerife.

Bron

Ongezien: Kosmisch rotsblok raakte aarde twee keer

De aarde is vorige week twee keer geraakt door hetzelfde kosmische rotsblok. Dat blijkt uit berekeningen van de Finse wiskundige Esko Lyytinen. De eerste keer scheerde de tientallen tonnen zware steenklomp boven de Noordzee een paar minuten lang door de dampkring. Tweeënhalf uur later verbrandde hij definitief boven het zuidoosten van Canada. Zo'n dubbele inslag is nooit eerder waargenomen.

De extreem heldere vuurbol werd op vrijdag 21 september vlak voor middernacht ook in ons land waargenomen, net als in Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Britse video-opnamen laten zien dat het rotsblok door de wrijving met de aardse dampkring in stukken uiteenviel. Op basis van waarnemingen vanuit verschillende plaatsen kon de Nederlandse satelliet- en meteoorexpert Marco Langbroek de baan door de dampkring berekenen, en uitsluiten dat het hier om een terugvallende satelliet ging.

Rond 02.30 uur Belgische tijd zagen duizenden mensen in het zuidoosten van Canada en het noordoosten van de Verenigde Staten óók een zeer heldere vuurbol. Volgens Lyytinen werd die veroorzaakt door het grootste brokstuk van de kosmische steenklomp. Dat had aanvankelijk een snelheid van 13 kilometer per seconden, maar werd boven de Noordzee afgeremd tot 'slechts' 9,2 kilometer per seconde. Dat is te weinig om voorgoed aan de aantrekkingskracht van de aarde te ontsnappen. Na één langgerekte omloop dook het projectiel alsnog met veel spektakel de dampkring in.

Ook in augustus 1972 is vanuit de Verenigde Staten een vuurbol gezien die veroorzaakt werd door een 'scherende inslag', maar dat rotsblok had een hogere snelheid en verdween weer voorgoed de ruimte in.




Bron

'Als reactor Fukushima instort, wordt leven weggevaagd'

Wanneer reactor 4 op Fukushima instort, door bijvoorbeeld een nieuwe aardbeving, dan wordt al het leven op aarde weggevaagd. Dat stelt de Japanse diplomaat Akio Matsumura. Amerikaanse specialisten delen zijn bezorgdheid.


Mitsuhei Murata, voormalig Japans ambassadeur in Zwitserland, zegt: 'Als het zwaar gehavende gebouw van reactor 4 instort, zullen we alle zes de reactoren moeten opgeven vanwege de vrijgekomen radioactiviteit. Maar dat zou ook gevolgen hebben voor het bad met gebruikte splijtstof waarin 6.375 staven met splijtstof zitten en dat op vijftig meter van reactor 4 ligt'.

'85 keer zoveel Cesium 37 als in Tsjernobyl'
Het totaal aantal radioactieve staven splijtstof op het Fukushimagebied die momenteel niet beschermd zijn bedraagt 11.421. Dat aantal vertegenwoordigt, onder andere 85 keer de hoeveelheid Cesium 137 die bij de kernramp in Tsjernobyl vrijkwam. Indien reactor 4 instort, zou het minstens vijftig jaar duren om het vrijkomen van radioactiviteit te kunnen stoppen. Murata benadrukt dat de radioactieve brandstofstaven niet ingekapseld zijn maar aan de lucht zijn blootgesteld op de tweede verdieping van reactor 4.

Veroorzaakte beweging aardas einde van ijstijd?

Zo'n 11.000 jaar geleden eindigde de laatste ijstijd. Wetenschappers zijn het er nog steeds niet over eens wat nu de exacte oorzaak was. Volgens een nieuw onderzoek zou een verandering in de as van de aarde wel eens tot de opwarming van onze planeet hebben geleid.

Zo'n 19.000 jaar geleden begon er meer en meer koolstofdioxide in de atmosfeer te komen. Wat volgde was een geleidelijke opwarming van de aarde, die 8.000 jaar later voor het einde van de ijstijd zorgde. Niet iedereen is het er echter over eens of de koolstofdioxide voor de opwarming zorgde, of de opwarming voor de koolstofdioxide.

Jeremy Shakun, een klimaatdeskundige aan de prestigieuze universiteit van Harvard, heeft wereldwijd stukken steen en ijs verzameld. Daaruit blijkt dat extra koolstofmonoxide in de atmosfeer aanwezig was voor de aarde begon op te warmen. In het wetenschappelijke tijdschrift Nature doet hij deze week zijn uitleg.

Ontstond de maan wel door botsing Aarde en Theia?

Amerikaanse geofysici twijfelen aan de populaire theorie dat onze maan is ontstaan door een botsing van de Aarde met de speculatieve planeet Theia. Bij de inslag zou Theia in stukken uiteen zijn gebarsten. Een deel smolt samen met de aardkern en andere brokstukken klonterden samen en vormden zo de maan, zo luidt de theorie.

Geofysici van de universiteit van Chicago publiceren in het tijdschrift Nature Geoscience nieuwe metingen, waaruit blijkt dat maangesteenten vrijwel dezelfde isotopensamenstelling hebben als aards mantelgesteente. Er lijkt dus helemaal geen andere planeet betrokken te zijn geweest bij de vorming van de maan 4,5 miljard jaar geleden.

Hoe onze maan dan wel is ontstaan weten de onderzoekers niet. 'Misschien was Theia wel een hemellichaam van overwegend ijs, dat bij de inslag vrijwel geheel verdampte. Of misschien draaide de gesmolten aarde ooit wel heel snel rond en is hij in tweeën uiteengevallen', schrijft wetenschapsjournalist Govert Schilling vandaag op VK.nl.




Bron: